บทสวด “พิจารณาสังขาร”

บทพิจารณาสังขาร
(หันทะ มะยัง ธัมมะสังเวคะปัจจะเวกขะณะปาฐัง ภะณามะ เส)

สัพเพ สังขารา อะนิจจา – สังขารคือร่างกายจิตใจ , แลรูปธรรมนามธรรมทั้งหมดทั้งสิ้น ,
มันไม่เที่ยง , เกิดขึ้นแล้วดับไปมีแล้วหายไป

สัพเพ สังขารา ทุกขา – สังขารคือร่างกายจิตใจ , แลรูปธรรมนามธรรมทั้งหมดทั้งสิ้น ,
มันเป็นทุกข์ทนยาก , เพราะเกิดขึ้นแล้วแก่เจ็บตายไป

สัพเพ ธัมมา อะนัตตา – สิ่งทั้งหลายทั้งปวง , ทั้งที่เป็นสังขารแลมิใช่สังขารทั้งหมดทั้งสิ้น , ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน , ไม่ควรถือว่าเราว่าของเราว่าตัวว่าตนของเรา

อะธุวัง ชีวิตัง – ชีวิตเป็นของไม่ยั่งยืน

ธุวัง มะระณัง – ความตายเป็นของยั่งยืน

อะวัสสัง มะยา มะริตัพพัง – อันเราจะพึงตายเป็นแท้

มะระณะปะริโยสานัง เม ชีวิตัง – ชีวิตของเรามีความตายเป็นที่สุดรอบ

ชีวิตัง เม อะนิยะตัง – ชีวิตของเราเป็นของไม่เที่ยง

มะระณัง เม นิยะตัง – ความตายของเราเป็นของเที่ยง

วะตะ – ควรที่จะสังเวช

อะยัง กาโย อะจิรัง – ร่างกายนี้มิได้ตั้งอยู่นาน

อะเปตะวิญญาโณ – ครั้นปราศจากวิญญาณ

ฉุฑโฑ – อันเขาทิ้งเสียแล้ว

อะธิเสสสะติ – จักนอนทับ

ปะฐะวิง – ซึ่งแผ่นดิน

กะลิงคะรัง อิวะ – ประดุจดังว่าท่อนไม้และท่อนฟืน

นิรัตถัง – หาประโยชน์มิได้

อะนิจจา วะตะ สังขารา – สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ

อุปปาทะวะยะธัมมิโน – มีความเกิดขึ้นแล้วมีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา

อุปปัชชิต๎วา นิรุชฌันติ – ครั้นเกิดขึ้นแล้วย่อมดับไป

เตสัง วูปะสะโม สุโข – ความเข้าไปสงบระงับสังขารทั้งหลาย , เป็นสุขอย่างยิ่ง

สัพเพ สัตตา มะรันติ จะ -สัตว์ทั้งหลาย ทั้งปวงกำลังตายอยู่

มะริงสุ จะ มะริสสะเร -ที่ตายแล้ว และกำลังจะตาย

ตะเถวะหัง มะริสสามิ -เราก็จักตายอย่างนั้นเหมือนกัน

นัตถิ เม เอตถะ สังสะโย -ความสงสัยในความตายนี้, ย่อมไม่มีแก่เราเลย ฯ

Loading...
loading...
shares